یادته گریه ی ابرا

میدیدیم از پشت شیشه

از رعدوبرق غرش باد

گریه می کردی همیشه

دستتا اون روز گرفتم

توی سرما تا نترسی

تو چشات حرفیا دیدم

که میخوای از من بپرسی

تو نپرسیدی ولی من

اشک رفتنا میدیدم

تو خودم لرزیدم اما

با درد خندیدم

شب سحرشد در کنارت

حیف ازآن لحظه که سر شد

تو گذشتی از من و ما

ناگهان قصه به سر شد

حالا اون شیشه شکسته

باد می پیچه توی خونه

تو که رفتی زوزه ی باد

وسه من قصه می خونه

.....M$

من نفهمیدم

تو از زندگی گفتی

باز هم نفهمیدم

تودستم راگرفتی

چرا در خود نلرزیدم

تو صادقانه گریستی

من چشمانم را بستم

تا چشمم را گشودم نبودی

چه ساده رفتی

وقتی که بر مزارت با گلی در دست ایستادم

تازه فهمیدم که رفتی

همچون آمدنت ساده

 من نبودم تا در آغوشت بگیرم

و حالا که هستم تو نیستی

خدا حافظ عشق...

m$

19 7 88

به نام خالق یکتا

وچنین عمر به سر آمد که هیچ نفهمیدیم!

امروز14 6 88 و به عبارتی 22 سال و 2 روز از عمر... ایجانب میگذرد

قریب به یک سوم و بلکه بیشتر

چنان سریع گذشت که حتی فرصت نگاه کردن به اطراف را نداشتم

تا آن حد که نفهمیدم ازچه چیزهایی گذشتم و به چه چیزهایی رسیدم تا به حال

همانند مسافران اتوبوسی که مقصد نامعلوم دارد و به سرعت در خیابان ها حرکت میکند

و مردمانی همسفرت می شوند که معلوم نیست در کجا پیاده خواهن شد

قبل یا بعد از تو

و فقط باید منتظر رسیدن نوبت ÷یاده شدنت باشی

واینجاست که راننده میگوید: ایستگاه آخرت!

خد حافظ اتوبوس سسسسس__________

m$

به یاد 12 6 66

حتي با سنگهايي كه در پيش پايت انداخته اند ميتواني چيزهاي زيبا بسازي!

به من چیزی بگو شاید هنوزم فرصتی باشه

هنوزم بین ما شاید یه حس تازه پیدا شه

یه راهی روی من وا کن تو این بیراهه بن بست

 یه کاری کن برای ما اگه مایی هنوزم هست